معصومین(ع) فرموده اند از ماه رمضان حیات قلب بخواهید. قلبها میمیرند و با روزه باید قلبها
را زنده کرد . همه انسان قلب اوست و اگر قلب بمیرد انسان مرده است هرچند که مردن خود را حس نکند.
کسی که روزه میگیرد از گشنگی و تشنگی ابایی ندارد بلکه از خدا میخواهد که روزه های اورا با
حیات قلبش با برکت کند.

حِرص از حجاب های بسیار ظلمانی است که باید از طریق روزه برطرف شود. حِرص که رفت،جان شروع
می کند به «یارب یا رب» گفتن. در هنگام روزه گرفتن انسان باید همواره به خودش تذکر دهد
که از روزه گرسنگی نمیخواهد بلکه «خدا» می طلبد.
در حدیث قدسی آمده است "الصّومُ لی و اَنا اُجزی بِه" ; روزه از آنِ من است و من خود جزای آن هستم.
یعنی خدا خودش را به جای روزه به شخص روزه دار می بخشد.

شرط این نعمت عُظما آن است که قصد انسان از روزه گرفتن گُم نشود،برای همین انسان باید
همیشه تلاش کند که روزه اش ضعیف نشود. ضعیف نشدن روزه هم به کم خوردن غذا نیست،
بلکه به بلند تر کردن همت آدمی است.

در حدیثی آمده است که "شیطان در انسان جاری است همانند خون در بدن جاری است،پسراه های شیطان را از طریق گرسنگی تنگ کنید."

نیت انسان هنگام گرسنگی آزمایش میشود. بعضی از افراد که بسیار سست هستند با رجوع
گرسنگی به آنها روزه شان را میخورند.انسان های عادی معمولا روزه شان را نمیخورند اما 
ممکن است آرزو کنند که هرچه زودتر بتوانند روزه شان را بخورند.
چه خوب است انسان هنگام گرسنگی به اد همین حدیث بیفتد و اراده اش این باشد که
میخواهد راه ورود شیطان به جانش را تنگ کند.


بعد از افطار بهتر است انسان مشغول سه کار باشد:قرآن خواندن،نمازو ذکر.
درضمن انسان باید مواظب باشد که روزه اش را با افطاری های رنگارنگ خراب 
نکند که گفته اند افطاری ساده باشد.


خداوندا ما را از روزه داران واقعی قرار بده... ; آمین





برگرفته از کتاب «فرزندم این چنین باید بود» شرح خطبه31نهج البلاغه_اصغر طاهر زاده



برچسب ها :
رمضان ,  روزه داری , 

موضوع :
رمضان ,