مثل هربار برای تو نوشتم:

دل من خون شد از این غم تو کجایی؟

و ای کاش بیایی...

دل من تاب ندارد، همه گویند به انگشت اشاره،

مگر این عاشق دلسوخته ارباب ندارد؟

تو کجایی؟ تو کجایی....


و تو انگار به قلبم بنویسی:

که چرا هیچ نگویند

مگر این منجی دلسوز، طرفدار ندارد،

که غریب است و عجیب است

که پس از قرن و هزاره


هنوزم که هنوز است

دو چشمش به ره است

و مگر سیصد و اندی نفر از شیفتگانش، زیاد است، که گویند

                                   به اندازه یک « بدر» علمدار ندارد!

                                  و گویند چرا این همه مشتاق، ولی او سپهش یار ندارد!


****************


و شاید پاسخ امام عصر علیه­ السلام:


تو خودت!

ای مدعی دوستی و مهر شدیدی که به هر شعر جدیدی،

ز هجران و غمم ناله سرایی، تو کجایی؟

تو که یک عمر سرودی «تو کجایی؟»، تو کجایی؟!!


باز گویی که مگر کاستی­ای بُد ز امامت، ز هدایت، ز محبت،

ز غمخوارگی و مهر و عطوفت

تو پنداشته­ای هیچ کسی دل نگران تو نبوده؟


                                                               چه کسی قلب تو را سوی خدای تو کشانده؟

                                                              چه کسی در پی هر غصه­ی تو اشک چکانده؟

                                                             چه کسی دست تو را در پس هر رنج گرفته؟

                                                                 چه کسی راه به روی تو گشوده؟


                                                             چه خطرها به دعایم ز کنار تو گذر کرد؟

                                               چه زمان­ها که تو غافل شدی و یار به قلب تو نظر کرد؟...

                                                            و تو با چشم و دل بسته فقط گفتی

                      

                                                              توکجایی؟! و ای کاش بیایی!!

 

هر زمان خواهش دل با نظر یار یکی بود، تو بودی...

هر زمان بود تفاوت، تو رفتی، تو نماندی


                                   خواهش نفس شده یار و خدایت،


و همین است که تاثیر نبخشند به دعایت،

و به آفاق نبردند صدایت

وغریب است امامت


                                      من که هستم،

                                       تو کجایی؟


تو خودت! کاش بیایی 

 به خودت کاش بیایی...

  به خودت کاش بیایی...!


برگرفته از وبلاگ شمیم انتظار


موضوع :
مهدویت ,